RolSI Asystent Rolnika

Wiedza dla gospodarstwa

Elektroniczna ewidencja środków ochrony roślin od 2027 roku

Elektroniczna ewidencja ŚOR od 2027 r. Sprawdź terminy, wymagane dane, zasady kontroli i praktyczne wskazówki, jak przygotować gospodarstwo.

Co zapisywać, kiedy przenieść dokumentację do komputera i jak przygotować gospodarstwo do nowych zasad

Stan prawny i status prac legislacyjnych: 16 października 2026 r.

Po wykonanym zabiegu zwykle czeka następne pole, mycie opryskiwacza albo inna pilna praca. Zapis w zeszycie łatwo odłożyć na wieczór. Po kilku dniach trzeba już odtwarzać, który preparat trafił na konkretną działkę, jaka była dawka i czy oprysk objął całe pole. Elektroniczna ewidencja środków ochrony roślin zwiększa znaczenie tych szczegółów: dane mają być kompletne, uporządkowane i możliwe do odczytania przez system komputerowy.

Od 1 stycznia 2027 r. dokumentacja profesjonalnego stosowania środków ochrony roślin w Polsce będzie podlegała wymaganiom formatu elektronicznego, z okresami przejściowymi na przeniesienie zapisów. Papier może jeszcze służyć do bieżącego notowania, ale dla zabiegów wykonanych od tej daty trzeba będzie zadbać również o właściwą dokumentację elektroniczną. Dla zastosowań z 2027 r. polska ustawa przewiduje termin przeniesienia do 31 stycznia 2028 r. Pierwotny zapis zabiegu musi jednak powstać bez zbędnej zwłoki. Podstawa: art. 78a ustawy o środkach ochrony roślin oraz art. 3 rozporządzenia 2023/564.

Przygotowanie gospodarstwa warto więc zacząć od ustalenia, jakie informacje zbierać i kto odpowiada za ich zapis. Sam wybór programu będzie dopiero kolejnym krokiem.

Kogo obejmie elektroniczna ewidencja ŚOR

Obowiązek dotyczy użytkowników profesjonalnych środków ochrony roślin. Polska ustawa wiąże ten status ze stosowaniem preparatów w celach innych niż własne, niezarobkowe potrzeby. Obejmuje to rolników produkujących na sprzedaż, a także osoby wykonujące zabiegi usługowo i inne profesjonalne zastosowania ŚOR. Powierzchnia gospodarstwa sama w sobie nie rozstrzyga o obowiązku prowadzenia dokumentacji. Małe gospodarstwo nie jest automatycznie zwolnione tylko dlatego, że ma kilka hektarów albo nie pobiera dopłat. Ustawa o środkach ochrony roślin, art. 2 pkt 24 i art. 35.

Warto uważać na informacje o zwolnieniach gospodarstw do 10 ha z określonych kontroli i kar w ramach warunkowości dopłat. Dotyczą one konkretnego systemu płatności. Nie znoszą obowiązków wynikających z przepisów o stosowaniu środków ochrony roślin. ARiMR — warunkowość w 2026 r..

Znaczenie ma też status stosowanego produktu. Preparat nazywany „biologicznym” lub „ekologicznym” może być środkiem ochrony roślin i podlegać ewidencji. Z kolei nawóz, adiuwant lub produkt biobójczy nie staje się ŚOR wyłącznie dlatego, że został użyty w gospodarstwie albo dodany do opryskiwacza. Najpierw trzeba prawidłowo rozpoznać produkt i jego przeznaczenie.

Terminy od 2026 do 2030 roku

Podstawą nowych zasad jest rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) 2023/564, zmienione rozporządzeniem 2025/2203, oraz polskie przepisy przejściowe. Dla rolnika najważniejszy jest następujący harmonogram:

Rok Termin przeniesienia zapisów do wymaganego formatu elektronicznego
Do 2026 Brak obowiązku przenoszenia tych zapisów wynikającego z nowych przepisów o formacie elektronicznym
2027 Do 31 stycznia 2028 r.
2028 Do 31 stycznia 2029 r.
2029 Do 31 stycznia 2030 r.
Od 2030 Co do zasady nie później niż 30 dni od zastosowania środka, jeżeli zapis nie powstał od razu w wymaganym formacie

To terminy przeniesienia istniejącej dokumentacji, a nie terminy pierwszego zanotowania zabiegu. Wynikają z art. 78a polskiej ustawy i art. 3 rozporządzenia 2023/564. Przy szczególnym żądaniu organu termin udostępnienia danych elektronicznych może przypaść wcześniej.

W sprawie roku 2026 Główny Inspektorat Ochrony Roślin i Nasiennictwa opublikował stanowisko, zgodnie z którym zakres dokumentowania pozostaje taki jak w latach poprzednich. Pełne wymagania nowej dokumentacji papierowej i elektronicznej urząd wskazuje od 1 stycznia 2027 r. Nie ma zatem podstaw, aby z samego hasła „ewidencja elektroniczna 2027” wywodzić obowiązek przepisania całego starego archiwum. Komunikat GIORiN opublikowany przez WIORiN w Łodzi.

Zapis na bieżąco i późniejsze przepisanie to dwie czynności

Załóżmy, że zabieg zostanie wykonany 18 maja 2027 r. Rolnik bez zbędnej zwłoki zapisuje wymagane informacje w papierowej dokumentacji. Następnie przenosi je do odpowiedniego arkusza lub aplikacji, zachowując termin dotyczący rocznika 2027. Taki sposób pracy uwzględnia okres przejściowy.

Inaczej wygląda sytuacja, gdy w maju nie powstaje żaden zapis, a w styczniu rolnik próbuje odtworzyć sezon z faktur i pamięci. Termin styczniowy nie daje na to przyzwolenia. Faktura potwierdza zakup; zazwyczaj nie wskazuje rzeczywistego dnia zastosowania, dawki na konkretnym polu ani powierzchni zabiegu.

Najwygodniejszy organizacyjnie jest zapis elektroniczny bezpośrednio po pracy. Jeśli korzystasz najpierw z papieru, ustal regularny termin przenoszenia danych i sprawdzania braków. Pozostawienie całego sezonu na ostatnie dni stycznia zwiększa ryzyko pomyłek.

Co oznacza format nadający się do odczytu maszynowego

Dokument elektroniczny musi zawierać uporządkowane dane, z których program może odczytać poszczególne informacje i ich powiązania. Data powinna być rozpoznawalną datą, powierzchnia liczbą z właściwą jednostką, a zastosowany produkt jednoznacznie wskazanym preparatem. Taki wymóg ustanawia art. 2 rozporządzenia 2023/564.

Arkusz kalkulacyjny może być odpowiednim narzędziem, jeżeli ma właściwą strukturę i zawiera komplet wymaganych danych. Podobnie jest z aplikacją, która zapisuje informacje w uporządkowanej postaci i umożliwia ich udostępnienie. Ministerstwo Rolnictwa potwierdziło możliwość korzystania z różnych aplikacji spełniających wymagania. Nie ma obowiązku kupowania określonego programu ani korzystania wyłącznie z jednej państwowej aplikacji. Pismo MRiRW z 4 grudnia 2025 r..

Zdjęcie kartki, skan zeszytu czy opis całego zabiegu w jednej komórce nie zapewniają takiego uporządkowania. Sam fakt zapisania dokumentu jako PDF również nie przesądza, że spełnia on wymagania odczytu maszynowego. Czytelny wydruk lub PDF może być przydatną kopią do przeglądania, lecz warto zachować także pełne dane w formacie umożliwiającym ich dalsze przetwarzanie.

Z obowiązku elektronicznego zapisu nie wynika też automatyczna, codzienna wysyłka każdego zabiegu do ARiMR. Prowadzenie ewidencji, jej udostępnienie organowi i składanie dokumentów wymaganych przy dopłatach to odrębne czynności.

Jakie informacje zapisywać przy zabiegu na polu

Przy typowym zastosowaniu na powierzchni pola zakres dokumentacji obejmuje poniższe informacje. Część danych jest wymagana w określonych sytuacjach, dlatego trzeba uwzględniać rodzaj zastosowania i warunki etykiety.

Informacja Co powinna opisywać
Produkt Nazwę rzeczywiście zastosowanego środka oraz właściwy numer zezwolenia
Data Dzień faktycznego zastosowania preparatu
Godzina rozpoczęcia Gdy ma znaczenie dla danego zastosowania, np. ze względu na ograniczenie stosowania do określonej pory dnia
Dawka Rzeczywistą ilość środka na jednostkę powierzchni, zasadniczo kg/ha lub l/ha
Lokalizacja Identyfikację obszaru zgodną z właściwym systemem, a w razie potrzeby także potraktowanej części
Powierzchnia Liczbę hektarów, na których faktycznie zastosowano środek
Uprawa lub zastosowanie Odpowiednią nazwę, powiązaną z kodami EPPO tam, gdzie mają zastosowanie
Faza wzrostu Stadium według BBCH, gdy jest istotne dla zastosowania lub wynika z ograniczeń dotyczących fazy roślin
Przyczyna zabiegu Informację wymaganą w Polsce w ramach dokumentowania integrowanej ochrony roślin

Zakres unijny określa załącznik do rozporządzenia 2023/564, a obowiązek podania co najmniej przyczyny zabiegu wynika z art. 35 ust. 3 polskiej ustawy.

Nazwa handlowa i numer zezwolenia

Sama substancja czynna nie identyfikuje wystarczająco produktu. Preparaty zawierające tę samą substancję mogą różnić się stężeniem, formulacją, dopuszczonymi zastosowaniami i warunkami użycia. Dlatego dane trzeba odnosić do konkretnego środka, a nie do ogólnego określenia „herbicyd” czy nazwy substancji.

Pomocny jest rejestr środków ochrony roślin MRiRW, ale przy dokumentowaniu historycznego zabiegu znaczenie mają warunki właściwe dla daty wykonania. Nie należy automatycznie zastępować danych wcześniejszego zastosowania informacjami z później zmienionej etykiety.

Dawka preparatu i ilość wody

Liczba litrów cieczy roboczej nie określa dawki środka ochrony roślin. W dokumentacji trzeba rozróżnić ilość preparatu, ilość wody, powierzchnię zabiegu i dawkę odniesioną do tej powierzchni. Zapis „jeden opryskiwacz” nie mówi, ile środka zastosowano na hektar.

Tak samo łączna ilość produktu zużyta w gospodarstwie nie zastępuje informacji o zastosowaniu na poszczególnych polach. Jeżeli dawki na dwóch obszarach były różne, nie należy ich później uśredniać tylko po to, aby uprościć tabelę.

EPPO i BBCH w codziennej dokumentacji

EPPO służy m.in. do jednoznacznego określania upraw. BBCH opisuje fazy rozwojowe roślin. Kody rozwiązują różne problemy: pierwszy pomaga ustalić, czego dotyczy zapis, a drugi — na jakim etapie rozwoju była roślina.

Fazę BBCH należy odnosić do stanu uprawy w dniu wykonania zabiegu. Plan ochrony, przewidywany termin kwitnienia czy dzisiejszy wygląd pola nie zastąpią obserwacji historycznej. Podobnie godziny rozpoczęcia zabiegu nie można wywnioskować z godziny wieczornego wpisania danych do aplikacji.

Godzina i BBCH mają w załączniku warunki zastosowania. Nie należy ani pomijać ich zawsze, ani przedstawiać jako bezwarunkowo obowiązkowych przy każdym możliwym użyciu ŚOR. Przy wielu zabiegach ograniczenia etykiety sprawiają jednak, że te informacje będą potrzebne.

Trzy sytuacje wymagające szczególnej uwagi

Oprysk tylko na części pola

Pole ma 8 ha, ale zabieg objął 2,5 ha. W ewidencji powierzchnią zastosowania nie powinno stać się automatycznie całe 8 ha. Trzeba zachować informację o rzeczywistym zasięgu i wskazać potraktowaną część obszaru, gdy jest to wymagane.

Nazwa używana w gospodarstwie, np. „pole za lasem”, jest wygodna w rozmowie, lecz musi prowadzić do jednoznacznej identyfikacji miejsca. Rozporządzenie odwołuje się do identyfikacji w systemie geoprzestrzennego wniosku o pomoc, jeżeli jest dostępna, oraz metod zapewnianych przez państwo dla pozostałych przypadków. Nie ustanawia przy tym powszechnego obowiązku posiadania odbiornika RTK ani zapisywania śladu każdego przejazdu. Art. 1 ust. 2 i załącznik do rozporządzenia 2023/564.

Kilka preparatów w jednym zbiorniku

Jeżeli podczas jednego zabiegu zastosowano dwa odrębne środki, dokumentacja powinna identyfikować oba: ich nazwy, numery zezwoleń oraz rzeczywiste dawki. Nazwa handlowego zestawu, określenie „pak na chwasty” lub jedna zbiorcza dawka mieszaniny nie zastępują tych informacji.

Praktycznie warto połączyć produkty z jednym zdarzeniem: wspólną datą, polem i zakresem wykonania, a jednocześnie zachować dane każdego z nich. Wniosek ten wynika z wymogu identyfikowania zastosowanego środka i jego dawki w unijnym załączniku. Samo odnotowanie mieszaniny nie rozstrzyga o dopuszczalności jej zastosowania.

Zabieg wykonany przez usługodawcę

Po oprysku usługowym warto od razu odebrać komplet danych. Faktura z pozycją „usługa oprysku” nie zastępuje ewidencji, jeżeli brakuje na niej produktu, dawki, daty, powierzchni i innych wymaganych informacji.

Przepisy unijne wymagają, aby wykonawca zapewnił zleceniodawcy dostęp do dokumentacji lub jej kopię bez zbędnej zwłoki i ograniczeń. Polska ustawa przewiduje przechowywanie przekazanej kopii przez posiadacza gruntu lub obiektu przez trzy lata, gdy zabieg wykonuje inny podmiot, a posiadacz nie dysponuje dokumentacją. Określa także obowiązek wskazania przyczyny zabiegu. Art. 4 rozporządzenia 2023/564 oraz art. 37 polskiej ustawy.

Przed zleceniem pracy ustal więc, kto przekazuje dane o preparatach, kto opisuje przyczynę zastosowania i w jaki sposób otrzymasz gotowy zapis. To ogranicza późniejsze szukanie informacji pomiędzy rolnikiem, operatorem i doradcą.

Dokumentacja obejmuje także zaprawianie i zastosowania w obiektach

Określenie „książka oprysków” jest wygodne, ale zbyt wąskie dla całego zakresu nowych przepisów. Załącznik rozróżnia zastosowania na powierzchni obszarów, określone zastosowania dotyczące pomieszczeń zamkniętych oraz stosowanie środka na nasiona lub materiał przeznaczony do rozmnażania roślin.

Przy zaprawianiu znaczenie ma ilość potraktowanego materiału, właściwa jednostka dawki i — gdy dotyczy — numer partii. Przy określonych zastosowaniach w magazynie lub szklarni dokumentacja operuje powierzchnią w m² albo objętością w m³ oraz identyfikuje obiekt. Samo słowo „szklarnia” nie wystarcza do wyboru kategorii, ponieważ część zastosowań szklarniowych ujęto razem z zastosowaniami na powierzchni obszarów.

Wzór ewidencji powinien odpowiadać rzeczywiście wykonywanym czynnościom. Nie należy wpisywać sztucznej liczby hektarów do zaprawiania partii nasion tylko dlatego, że formularz przewiduje wyłącznie zabiegi polowe. Tabela rodzajów zastosowania i wymaganych danych opublikowana przez PIORiN.

Przyczyna zabiegu i zgodność z etykietą

Polskie przepisy wymagają wskazania sposobu realizacji integrowanej ochrony roślin poprzez podanie co najmniej przyczyny wykonania zabiegu. Wpis „oprysk” opisuje czynność, ale nie wyjaśnia powodu użycia środka. Rzetelny zapis powinien odnosić się do faktycznej sytuacji: stwierdzonego agrofaga, wyniku lustracji lub innej rzeczywistej podstawy decyzji. Art. 35 ust. 3 ustawy i wymagania integrowanej ochrony roślin.

Kompletna ewidencja i prawidłowe wykonanie zabiegu to dwa osobne wymagania. Starannie wypełniona tabela nie zastąpi przestrzegania warunków etykiety, w tym dopuszczonej uprawy, dawki, liczby zastosowań, odstępów, karencji czy stref ochronnych.

Dokumentacja musi opisywać fakty. Jeśli podczas pracy zastosowano inną dawkę niż planowana, zapis powinien odzwierciedlać rzeczywiste wykonanie. Nie wolno „poprawiać” historii przez wpisanie dawki z etykiety tylko dlatego, że wygląda ona prawidłowo. Wykryta nieprawidłowość wymaga osobnego wyjaśnienia i właściwego postępowania.

Udostępnianie podczas kontroli i przechowywanie danych

Na żądanie właściwego organu informacje z dokumentacji należy przekazać bez zbędnej zwłoki. Jeżeli organ wyraźnie zażąda wymaganego formatu elektronicznego przed upływem zwykłego terminu przeniesienia, stosuje się wcześniejszy z dwóch terminów: 10 dni roboczych albo termin zwykłego przeniesienia. Nie jest to ogólne prawo do dziesięciu dni na przygotowanie dokumentów przy każdej kontroli. Art. 4 rozporządzenia 2023/564.

Użytkownicy profesjonalni przechowują dokumentację stosowania ŚOR przez co najmniej trzy lata. Występujący w tym samym przepisie okres pięcioletni dotyczy innych wymienionych kategorii podmiotów; nie należy przenosić go automatycznie na każdego rolnika stosującego środki. Dłuższe przechowywanie może być jednak potrzebne z powodu innych obowiązków, udziału w określonym systemie lub warunków umowy. Art. 67 ust. 1 rozporządzenia 1107/2009.

Przy wyborze narzędzia sprawdź, jak pobrać własne dane i zachować kopię poza aplikacją. Zmiana telefonu, utrata dostępu do konta albo zakończenie abonamentu nie powinny pozostawiać gospodarstwa bez historii. Kopia jest użyteczna dopiero wtedy, gdy można ją otworzyć i odczytać wszystkie potrzebne informacje.

Sankcje i projekt zmian na okres przejściowy

Według stanu na 16 października 2026 r. obowiązująca ustawa przewiduje grzywnę za naruszenie wymagań prowadzenia lub przechowywania dokumentacji. Osobno reguluje m.in. naruszenia dotyczące integrowanej ochrony roślin i jej dokumentowania. Nie jest to jedna automatyczna kara przypisana każdemu brakowi w tabeli. Art. 76 ustawy o środkach ochrony roślin.

W Sejmie procedowany jest projekt oznaczony drukiem 3040. Zakłada on czasowe stosowanie środków oddziaływania wychowawczego w odniesieniu do określonego naruszenia dotyczącego wymaganego formatu elektronicznego, popełnionego przed 2030 r. Na dzień aktualizacji artykułu projekt nie został uchwalony przez Sejm. Komisja 7 października 2026 r. przedstawiła sprawozdanie z rekomendacją przyjęcia go bez poprawek. Treść projektu 3040 i aktualny rejestr przebiegu prac Sejmu.

Nie należy z tego wyciągać wniosku, że do 2030 r. dokumentacja będzie dobrowolna albo że wszystkie naruszenia pozostaną bez sankcji. Proponowana zmiana ma określony zakres i nie znosi samego obowiązku prowadzenia ewidencji. Wymaga też zakończenia procesu legislacyjnego.

Ewidencja ŚOR a dopłaty i systemy produkcji

Jedno uporządkowane źródło informacji może ułatwić prowadzenie kilku rodzajów dokumentacji, ale zakresy tych obowiązków nie są identyczne. Rejestry związane z płatnościami mogą obejmować dodatkowo nawożenie, wypas, zbiory, oznaczenia praktyk lub dokumenty zakupu. Mogą również mieć własne terminy przekazywania danych. Termin styczniowego przeniesienia ewidencji ŚOR nie zastępuje tych terminów. Instrukcja ARiMR dotycząca rejestrów w 2026 r..

Podobnie trzeba rozróżniać powszechny obowiązek integrowanej ochrony roślin od certyfikowanej Integrowanej Produkcji. Ta druga wymaga szerszej dokumentacji, w tym Notatnika IP. Samo dodanie przyczyny zabiegu do książki ŚOR nie tworzy kompletnego Notatnika IP. Przepisy dotyczące dokumentowania Integrowanej Produkcji.

W gospodarstwie uczestniczącym w kilku programach warto zatem spisać wszystkie obowiązujące rejestry i ich terminy. Dopiero wtedy można sprawdzić, które dane wystarczy wprowadzić raz, a które trzeba uzupełnić osobno.

Jak przygotować gospodarstwo przed sezonem 2027

Przygotowanie nie musi oznaczać wielotygodniowej reorganizacji. Najwięcej daje kilka konkretnych ustaleń wykonanych przed pierwszym zabiegiem.

  1. Uporządkuj pola i ich identyfikację. Powiąż nazwy używane w gospodarstwie z jednoznacznym wskazaniem obszaru. Ustal sposób zapisywania zabiegów na części pola.
  2. Zbierz dane produktów. Przygotuj pełne nazwy, numery zezwoleń i odpowiednie etykiety. Zwróć uwagę na zestawy handlowe zawierające kilka osobnych preparatów.
  3. Wybierz sposób zapisu. Ustal, czy dane powstają od razu elektronicznie, czy najpierw na papierze. W drugim przypadku zaplanuj regularne przenoszenie i kontrolę kompletności.
  4. Przypisz odpowiedzialność. Operator zna przebieg wykonania, rolnik może znać przyczynę decyzji, a usługodawca — szczegóły użytych produktów. Ustal, jak te informacje trafią do jednego zapisu.
  5. Przećwicz typowe sytuacje. W sprawdzeniu własnego sposobu pracy uwzględnij pojedynczy preparat, mieszaninę, część pola i usługę. Jeśli zaprawiasz materiał lub stosujesz ŚOR w obiektach, uwzględnij także te czynności.
  6. Sprawdź możliwość pobrania danych. Otwórz przykładowy eksport i porównaj daty, jednostki, produkty oraz powierzchnie. Zachowaj kopię w ustalonym miejscu.
  7. Wprowadź krótką kontrolę po zapisie. Sprawdź zwłaszcza przecinki, jednostki, wybrane pole i datę wykonania. Dotyczy to również danych wpisywanych głosowo lub rozpoznawanych ze zdjęcia.

Automatyzacja pomaga przepisywać i porządkować informacje, ale nie odtwarza pewnych faktów, których nikt nie zapisał. Zdjęcie etykiety może pomóc zidentyfikować preparat; nie potwierdza, ile rzeczywiście trafiło do zbiornika. Treść podyktowana po pracy powinna więc zawierać znane dane, a gotowy wpis warto od razu odczytać.

Regularna ewidencja ma też wartość poza kontrolą. Pozwala wrócić do historii konkretnego pola, porównać wykonanie z planem i powiązać późniejsze obserwacje z wcześniejszym zabiegiem. Te korzyści zależą przede wszystkim od jakości zapisów.

Kolejny etap to cyfrowe etykiety

Elektroniczna dokumentacja wpisuje się w szerszą zmianę sposobu dostępu do informacji o środkach ochrony roślin. Przyjęte rozporządzenie Komisji (UE) 2026/1123 przewiduje stosowanie nowych zasad etykietowania od 1 stycznia 2028 r., z przepisami przejściowymi, oraz udostępnienie cyfrowych etykiet wszystkich produktów najpóźniej od 1 stycznia 2030 r. Dostęp do nich ma być bezpłatny i nie wymagać zakładania konta. Rozporządzenie 2026/1123, art. 2, 12 i 14.

Dla gospodarstwa oznacza to coraz większe znaczenie poprawnego powiązania produktu, warunków jego stosowania i historii zabiegów. Cyfrowa etykieta ułatwi dostęp do informacji, natomiast ewidencja nadal będzie musiała przedstawiać rzeczywiste wykonanie na danym polu i w danym terminie.

RolSI jest gotowe na elektroniczną ewidencję od 2027 roku

Najważniejsze przygotowanie do nowych zasad zaczyna się w codziennej pracy: od dokładnego wskazania pola, zapisania rzeczywistego produktu i dawki oraz zachowania informacji o przyczynie zabiegu. Gdy dane powstają na bieżąco, łatwiej je uporządkować, sprawdzić i udostępnić wtedy, gdy są potrzebne.

Elektroniczna ewidencja ŚOR od 2027 roku to okazja, aby połączyć wymagania dokumentacyjne z lepszą organizacją gospodarstwa. Rolnik potrzebuje prostego sposobu pracy, który pozwala zachować szczegóły wykonanych zabiegów i wracać do nich bez przeglądania kolejnych zeszytów.

RolSI jest na to gotowe. Przygotuj gospodarstwo do nowych zasad i zacznij porządkować dokumentację z wyprzedzeniem. Poznaj RolSI i rozpocznij pracę z asystentem rolnika.